Gisterochtend om 6.00 uur ingestapt voor een lange etappe van maar liefst 300 km. De zon was nog niet op toen we samen met Lupus en de Kuijtjes op pad gingen.
Het eerste stuk was echt prachtig: opkomende zon, nog bijna niemand op de weg (alleen koeien) en mooie uitzichten over het Indiase platteland. Wat dat betreft hebben we alle landschappen ondertussen wel gehad, van de gekte van de stad tot bergen tot prachtige wegen over het platteland met mooie riviertjes en rijstvelden. 
Jan (team Lupus) ging het eerste stuk voorop. Hij had het gas er flink op zodat we voor het donker in Palolem in Goa zouden aankomen. We konden het tempo prima bijhouden, zelfs heuvel op vielen we niet al te veel terug. Dat was ‘s middags wel anders, toen was de tuk bergop al zijn vermogen kwijt. We konden niet anders dan in zijn 1 de heuvel op en zelfs dan ging zo moeizaam dat Jan ons een beetje moest bij duwen. Met nog zo’n 80 kilometer te gaan begon ie ook nog te haperen en konden we alleen nog maar volgas rijden anders sloeg ie af. Marcel reed dus plankgas auto’s en motoren afsnijdend en van de weg af drukkend. Aan de blikken van de mede weggebruikers te zien reden we zelfs voor Indiase begrippen asociaal. Marcel dacht dat Max het op de achterbank in zijn broek deed, maar die vond het alleen maar prachtig.
We hebben het voor het donker en heelhuids gehaald tot Palolem! Voor iedereen die nu ongerust is: de tuk tuk is weer gemaakt en loopt weer als een zonnetje.


Dag Max en Marcel,
Geweldig verhaal en mooie foto’s tot nu toe! En de tuktuk is prachtig geworden!
Veel plezier vandaag met de rustdag!
Groeten,
Reinder
Door:Reinder op11/03/2010
op18:33
Pffff,
Gelukkig dat de ‘indian’ het weer normaal doet!
Door:Arthur op12/03/2010
op14:32